Ik lig op m´n matrasje in m´n tent die ik net heb opgezet.. Net had ik nog uitzicht op de weg, nu niet meer. Logisch ook, want elk vrij plekje wordt volgebouwd met tenten en caravans, zodat alle 18.000 kampeerders ergens kunnen staan. Op de plek waar net alleen nog gras was, lopen nu twee meisjes (ik denk twee vriendinnen) en een vader. De vader heeft ze hier naartoe gebracht en ze komen samen kamperen. Er wordt een tas uit de auto gekwakt en een plasticje van het grondzeil afgescheurd. De twee meisjes discussieren over het nut ervan. “wat lelijk”, “waar hebben we dat nou voor nodig”, “er zit toch een zeil bij de tent”.. vader sust het allemaal een beetje en een tijdje later ligt het doorzichtige grondzeil (dus waarom lelijk, maar goed) op de grond en ligt de tent er verfrommeld en door de war bovenop. De vader houdt zich een beetje afzijdig en de meisjes mogen de tent opzetten. (ze zijn een jaar of 16, 17, 18, maar ik ben slecht in schatten dus het kan ook best 14 of 31 zijn). Ik lig op m´n rug dus ik zie niets, maar ik hoor achtereenvolgens “ik snap het niet”, “waar moet dit”, “ik kan het niet”, “ik ook niet”, “blugh ik wil niet meer”, “ik haat kamperen”, “wie had dit bedacht!”, de vader zegt ook wat, maar dat weet ik niet meer allemaal. 

Het gaat nog even zo door, en ik besluit me om te draaien om van het uitzicht te genieten [lees: om de meisjes stiekem uit te lachen omdat ze er niets van bakken] en dat lukt best.. De één gooit een stok op de grond, de vader kijkt ook een beetje alsof hij normaal altijd in een hotel of anders een caravan zit. Alles bij elkaar is het een lachwekkend gezicht. En dat horen ze… de vader zegt “weet jij er toevallig wel iets van af?” Nu wil ik niet opscheppen, maar ik ben best goed in het opzetten van tenten (wat niet gek is als je vanaf jaar 0 kampeert) en dus sta ik op van m´n comfortabele slaapmatje (yeah, comfortabel niet echt) loop naar de tent-to-be van de meisjes en kijk in het rond. Daar ligt de tas waar de tent uit komt en daarop staat precies stap voor stap de uitleg hoe je de tent opzet.. “oh ja, dat is inderdaad handig”. De meisjes zetten vervolgens de stokken in elkaar. De vader is opeens verdwenen (waar is hij heen, geen flauw idee) we doen de stokken door de gaatjes, ik zeg dat ze de haringen erin kunnen slaan, geef ze m´n rubberen haringhamer en ik ga even weg.. Dat zou wel goed moeten komen.

Zou je zeggen.. niet dus, als ik even later terug kom, zie ik dat de meisjes keurig de scheerlijnen vast hadden gezet met haringen… en daar was het bij gebleven. Aangezien het weerbericht nogal wat wind en regen voorspeld had (wat we overigens niet hebben gehad) liep ik naar meisje 1 toe. “eh, heb je misschien nog haringen over?” “ja, hoezo?”, “nou, stel dat het gaat waaien, dan waait heel je tent weg” (dat zei ik niet, maar zoiets) “oh”, “misschien kan je beter de tent vastzetten met de haringen die je over hebt, kijk, door die groene lusjes”, “ooooh, ja, we vonden al dat de tent zo los stond”, dus ik haal nog een keer de hamer en ze zetten keurig de tent vast met de rest van de haringen. “ja, we kamperen voor het eerst”  wat een verrassing… =]

Ik lig op m´n matrasje in m´n tent die ik net heb opgezet.. Net had ik nog uitzicht op de weg, nu niet meer. Logisch ook, want elk vrij plekje wordt volgebouwd met tenten en caravans, zodat alle 18.000 kampeerders ergens kunnen staan. Op de plek waar net alleen nog gras was, lopen nu twee meisjes (ik denk twee vriendinnen) en een vader. De vader heeft ze hier naartoe gebracht en ze komen samen kamperen. Er wordt een tas uit de auto gekwakt en een plasticje van het grondzeil afgescheurd. De twee meisjes discussieren over het nut ervan. “wat lelijk”, “waar hebben we dat nou voor nodig”, “er zit toch een zeil bij de tent”.. vader sust het allemaal een beetje en een tijdje later ligt het doorzichtige grondzeil (dus waarom lelijk, maar goed) op de grond en ligt de tent er verfrommeld en door de war bovenop. De vader houdt zich een beetje afzijdig en de meisjes mogen de tent opzetten. (ze zijn een jaar of 16, 17, 18, maar ik ben slecht in schatten dus het kan ook best 14 of 31 zijn). Ik lig op m´n rug dus ik zie niets, maar ik hoor achtereenvolgens “ik snap het niet”, “waar moet dit”, “ik kan het niet”, “ik ook niet”, “blugh ik wil niet meer”, “ik haat kamperen”, “wie had dit bedacht!”, de vader zegt ook wat, maar dat weet ik niet meer allemaal. 

Het gaat nog even zo door, en ik besluit me om te draaien om van het uitzicht te genieten [lees: om de meisjes stiekem uit te lachen omdat ze er niets van bakken] en dat lukt best.. De één gooit een stok op de grond, de vader kijkt ook een beetje alsof hij normaal altijd in een hotel of anders een caravan zit. Alles bij elkaar is het een lachwekkend gezicht. En dat horen ze… de vader zegt “weet jij er toevallig wel iets van af?” Nu wil ik niet opscheppen, maar ik ben best goed in het opzetten van tenten (wat niet gek is als je vanaf jaar 0 kampeert) en dus sta ik op van m´n comfortabele slaapmatje (yeah, comfortabel niet echt) loop naar de tent-to-be van de meisjes en kijk in het rond. Daar ligt de tas waar de tent uit komt en daarop staat precies stap voor stap de uitleg hoe je de tent opzet.. “oh ja, dat is inderdaad handig”. De meisjes zetten vervolgens de stokken in elkaar. De vader is opeens verdwenen (waar is hij heen, geen flauw idee) we doen de stokken door de gaatjes, ik zeg dat ze de haringen erin kunnen slaan, geef ze m´n rubberen haringhamer en ik ga even weg.. Dat zou wel goed moeten komen.

Zou je zeggen.. niet dus, als ik even later terug kom, zie ik dat de meisjes keurig de scheerlijnen vast hadden gezet met haringen… en daar was het bij gebleven. Aangezien het weerbericht nogal wat wind en regen voorspeld had (wat we overigens niet hebben gehad) liep ik naar meisje 1 toe. “eh, heb je misschien nog haringen over?” “ja, hoezo?”, “nou, stel dat het gaat waaien, dan waait heel je tent weg” (dat zei ik niet, maar zoiets) “oh”, “misschien kan je beter de tent vastzetten met de haringen die je over hebt, kijk, door die groene lusjes”, “ooooh, ja, we vonden al dat de tent zo los stond”, dus ik haal nog een keer de hamer en ze zetten keurig de tent vast met de rest van de haringen. “ja, we kamperen voor het eerst”  wat een verrassing… =]

en ze hebben niets met elkaar te maken.

De wobo

Je zou kunnen zeggen dat ik best laks ben. Soms laat ik dingen die ik "eigenlijk wel zou moeten doen" veel te lang liggen.. In de hoop dat het "wel overgaat" of "er vanzelf een oplossing voor komt" of nog mooier "iemand anders het oplost". Maar goed, zo werkt het natuurlijk niet. Het handigste voor mij is gewoon een lijstje te maken met al de dingen die nog moeten gebeuren en dan gewoon te gaan strepen, want dat is leuk, dingen die je eerst nog moest doen gewoon van een lijstje strepen, waardoor je weer wat minder te doen hebt. Op dit moment zou mijn lijstje er als volgt uitzien:

1. mijn auto (laten) wassen – is al geen jaar gebeurd, dus wel weer eens nodig.
2. mijn tuin leeghalen van onkruid – op een mooie zomerse dag besloot ik dat het tijd was om het onkruid weg te halen, ik kwam tot de helft en de andere helft staat op dit moment maar te groeien en te groeien.
3. ervoor zorgen dat ik met m´n auto langs de garage kan – ik moet nog voor de één jaars check, m´n toeter en doet het niet meer en het lampje van m´n airbag brandt, dus die zal het ook wel niet doen.
4. m´n verjaardag vieren en er mensen voor uitnodigen

Dat zijn eigenlijk wel de vier grootste dingen op dit moment, want… sinds vorige week heb eindelijk de woningbouw weer eens gecontact (ik hou niet van bellen en zag dat je het ook per mail door kon geven, ideaal dus). Wat was er aan de hand: er zit in de rechter bovenhoek van mijn huiskamer een lekvlek en dat is dus eigenlijk al zolang ik er woon (januari) en er was nog niets aan gedaan. Verder was mij beloofd door Dhr. van T. dat er een buitenlamp opgehangen zou worden ivm het politie veiligheidscertificaat oid.. Ja tuurlijk, 4 maanden verder en nog geen lamp te bekennen. Maar goed, ik vond het wel zo´n beetje prima en deed er verder niks mee, totdat ik mezelf er eindelijk toe gezet had om de wobo te contacten en al die punten door te geven. "binnen één of twee werkdagen nemen wij contact met u op", stond er toen ik de mail had verstuurd… dus 7 dagen later word ik gebeld, er werd een afspraak gemaakt en vanmiddag zijn ze geweest om te kijken. Aangezien ik zelf moest werken, was mijn moeder zo lief geweest om even op te passen (en de dode bloemetjes uit m´n planten te halen en m´n afwas te doen (dank u)) en zo gezegd zo gedaan, ze kwamen langs, zagen wat er was en zeiden dat ze een afspraak zouden maken om het te fixen. Nu wacht ik dus totdat ze bellen…. ben benieuwd 8]

Het rare geluid
Afgelopen dinsdag was ik bij mijn ouders om daar te eten (zoals volgens goede gewoonte zo´n beetje elke dinsdag) het was lekker en om 19.00 uur ging ik weer naar mijn eigen huis. Daar aangekomen en eenmaal binnen hoorde ik een vreemd geluid.. (ik kan het niet nadoen hier, maar het duurde ongeveer 1 seconde en was een soort tududu) goed. Ik dacht een mengeling van "oh, dat gaat vast vanzelf wel over" en "het komt zeker bij de buren vandaan". Je snapt natuurlijk dat dat niet het geval was. Maar ik zat inmiddels op de bank om aflevering 2.5 van Alias te kijken en besloot dat ik daarna (nog 30 minuten) wel verder op onderzoek uit zou gaan. Uiteindelijk besloot ik om de DVD speler toch even op pauze te zetten en toen kwam ik erachter dat het geluid zich iedere 30 seconden herhaalde. Best ergerlijk dus, uiteindelijk heb ik  toch heel de aflevering afgekeken. Toen bedacht ik me dat het geluid waarschijnlijk van mijn brandmelder kwam. Dus de batterij eruit gesloopt en 30 seconde gewacht… tududu.. kansloos, de batterijen maar weer in dat apparaat gedaan en verder op onderzoek. Al m´n elecktrische apparaten waren uit, dus ik had echt geen flauw idee wat het was. Mijn telefoon, die normaal een heel ander geluid maakt zelfs nog gecheckt, maar die was het, zoals ik al vermoedde, toch ook echt niet. Zo ging ik elke kamer af, sloot de deuren, wachtte tot het 15 over of 15 seconde voor was en keek steeds wanneer het geluid harder en zachter werd. Zo kwam ik uiteindelijk na wel 15x dat stomme geluid te hebben gehoord (komt het dan toch bij de bovenburen vandaan?) uit in m´n slaapkamer.. Nu vroeg ik me nog erger af wat het zou kunnen zijn.. ik wachtte 15 seconde, het geluid kwam uit m´n tas die naast m´n bed stond. Ik dacht bij mezelf "er zit niets in m´n tas, want ik gebruik hem niet.. wat kan het zijn", toch maar even gekeken… het was m´n handsfree set voor in de auto, na nog 2 geluidjes (zo lang duurde het voor ik erachter was hoe je het uit kon zetten) was het voorbij.. het rare geluid was weg en ik kon weer verder met m´n mega alias marathon..

en ze hebben niets met elkaar te maken.

De wobo

Je zou kunnen zeggen dat ik best laks ben. Soms laat ik dingen die ik "eigenlijk wel zou moeten doen" veel te lang liggen.. In de hoop dat het "wel overgaat" of "er vanzelf een oplossing voor komt" of nog mooier "iemand anders het oplost". Maar goed, zo werkt het natuurlijk niet. Het handigste voor mij is gewoon een lijstje te maken met al de dingen die nog moeten gebeuren en dan gewoon te gaan strepen, want dat is leuk, dingen die je eerst nog moest doen gewoon van een lijstje strepen, waardoor je weer wat minder te doen hebt. Op dit moment zou mijn lijstje er als volgt uitzien:

1. mijn auto (laten) wassen – is al geen jaar gebeurd, dus wel weer eens nodig.
2. mijn tuin leeghalen van onkruid – op een mooie zomerse dag besloot ik dat het tijd was om het onkruid weg te halen, ik kwam tot de helft en de andere helft staat op dit moment maar te groeien en te groeien.
3. ervoor zorgen dat ik met m´n auto langs de garage kan – ik moet nog voor de één jaars check, m´n toeter en doet het niet meer en het lampje van m´n airbag brandt, dus die zal het ook wel niet doen.
4. m´n verjaardag vieren en er mensen voor uitnodigen

Dat zijn eigenlijk wel de vier grootste dingen op dit moment, want… sinds vorige week heb eindelijk de woningbouw weer eens gecontact (ik hou niet van bellen en zag dat je het ook per mail door kon geven, ideaal dus). Wat was er aan de hand: er zit in de rechter bovenhoek van mijn huiskamer een lekvlek en dat is dus eigenlijk al zolang ik er woon (januari) en er was nog niets aan gedaan. Verder was mij beloofd door Dhr. van T. dat er een buitenlamp opgehangen zou worden ivm het politie veiligheidscertificaat oid.. Ja tuurlijk, 4 maanden verder en nog geen lamp te bekennen. Maar goed, ik vond het wel zo´n beetje prima en deed er verder niks mee, totdat ik mezelf er eindelijk toe gezet had om de wobo te contacten en al die punten door te geven. "binnen één of twee werkdagen nemen wij contact met u op", stond er toen ik de mail had verstuurd… dus 7 dagen later word ik gebeld, er werd een afspraak gemaakt en vanmiddag zijn ze geweest om te kijken. Aangezien ik zelf moest werken, was mijn moeder zo lief geweest om even op te passen (en de dode bloemetjes uit m´n planten te halen en m´n afwas te doen (dank u)) en zo gezegd zo gedaan, ze kwamen langs, zagen wat er was en zeiden dat ze een afspraak zouden maken om het te fixen. Nu wacht ik dus totdat ze bellen…. ben benieuwd 8]

Het rare geluid
Afgelopen dinsdag was ik bij mijn ouders om daar te eten (zoals volgens goede gewoonte zo´n beetje elke dinsdag) het was lekker en om 19.00 uur ging ik weer naar mijn eigen huis. Daar aangekomen en eenmaal binnen hoorde ik een vreemd geluid.. (ik kan het niet nadoen hier, maar het duurde ongeveer 1 seconde en was een soort tududu) goed. Ik dacht een mengeling van "oh, dat gaat vast vanzelf wel over" en "het komt zeker bij de buren vandaan". Je snapt natuurlijk dat dat niet het geval was. Maar ik zat inmiddels op de bank om aflevering 2.5 van Alias te kijken en besloot dat ik daarna (nog 30 minuten) wel verder op onderzoek uit zou gaan. Uiteindelijk besloot ik om de DVD speler toch even op pauze te zetten en toen kwam ik erachter dat het geluid zich iedere 30 seconden herhaalde. Best ergerlijk dus, uiteindelijk heb ik  toch heel de aflevering afgekeken. Toen bedacht ik me dat het geluid waarschijnlijk van mijn brandmelder kwam. Dus de batterij eruit gesloopt en 30 seconde gewacht… tududu.. kansloos, de batterijen maar weer in dat apparaat gedaan en verder op onderzoek. Al m´n elecktrische apparaten waren uit, dus ik had echt geen flauw idee wat het was. Mijn telefoon, die normaal een heel ander geluid maakt zelfs nog gecheckt, maar die was het, zoals ik al vermoedde, toch ook echt niet. Zo ging ik elke kamer af, sloot de deuren, wachtte tot het 15 over of 15 seconde voor was en keek steeds wanneer het geluid harder en zachter werd. Zo kwam ik uiteindelijk na wel 15x dat stomme geluid te hebben gehoord (komt het dan toch bij de bovenburen vandaan?) uit in m´n slaapkamer.. Nu vroeg ik me nog erger af wat het zou kunnen zijn.. ik wachtte 15 seconde, het geluid kwam uit m´n tas die naast m´n bed stond. Ik dacht bij mezelf "er zit niets in m´n tas, want ik gebruik hem niet.. wat kan het zijn", toch maar even gekeken… het was m´n handsfree set voor in de auto, na nog 2 geluidjes (zo lang duurde het voor ik erachter was hoe je het uit kon zetten) was het voorbij.. het rare geluid was weg en ik kon weer verder met m´n mega alias marathon..

Goed, we doen weer eens wat anders, geen vervelende alphapraatjes deze keer.. we gaan lekker ver van ons bed en hebben het lekker oppervlakkig over films… en wel over slechte films.

Wel nog even een waarschuwing.. niet voor gemenigheid en irritaties, maar voor spoilers 8D

De afgelopen tijd heb ik een aantal films gezien waarvan ik, toen ze eindelijk waren afgelopen, dacht: “wat slecht!!!” Niet eens dat de film zelf slecht was, sommige waren best leuk, vermakelijk, spannend, e.d. maar dan kwam je bij het einde en dan hadden de filmmensen opeens geen inspiratie meer (of geen geld) en dan was het opeens over op een manier waarvan je dacht… “nee, wacht, het is toch nog niet afgelopen, zwart, wat nou, oooh wat slecht..” of zoiets. Best een tegenvaller dus. Goed ik ben er inmiddels weer een aantal vergeten maar onderstaande films horen in het rijtje

the International.. superspannende film (oké ik overdrijf) redelijk spannende film over een bank. En wel over een bank die allerlei slechterikken financiert en wapens koopt blablabla. Natuurlijk is er ook een agent die de bank onderuit wil halen en er gaan mensen dood en hij is al eens van z´n onderzoek afgehaald op een lullige manier en iedereen die erover wil getuigen gaat opeens dood (verrassend) maar goed die kerel geeft natuurlijk niet op en uiteindelijk luistert ie de grote baas af (het is al even geleden dus helemaal weet ik het niet meer) en dan achtervolgt ie hem ook nog en komen ze op de daken van een paar huizen en dan wordt het echt heel spannend (not) en dan staat er opeens iemand achter hem die die bankbobo neerknalt en dan is het afgelopen… NEEEE dacht ik, wat gemeen dit is wel een heel makkelijk eind. Vette anticlimax. (het was nog wel de grote televisiepremiere, nou dan verwacht je toch meer) maar helaas.

Marie Antoinette, was ergens in de afgelopen maand ook op tv. Eigenlijk is heel de film gewoon hmmm. Misschien is het leuk als je van kostuums houdt (of fan bent van Kirsten Dunst), maar goed, ik wacht dan altijd maar van “he misschien komt er nog wat leuks”.. story in ´t kort. Ze wordt uitgehuwelijkt aan Lodewijk de 16e om de band tussen Frankrijk en Wenen oid te verbeteren. Natuurlijk slaagt het alleen maar als er een baby komt, nou ja, na veel gedoe hoera uiteindelijk een baby, is het een meisje, FaiL, nou ja, uiteindelijk komt er nog een baby en ja hoor, je raadt het al: een jongen (maar die kan ook van generaal Farson komen, maar goed, dat weet de dauphin niet) in ieder geval komen er opstanden als de belasting steeds hoger worden en dan moeten ze natuurlijk vluchten, maar dat doen ze natuurlijk niet en zij moet weg, want het is te onveilig voor haar, maar nee hoor, ze moet natuurlijk zo nodig bij haar koning blijven. Goed, het spectaculaire einde: ze rijden weg in een koets en nemen afscheid van Versaille.. Slecht slecht slecht.. echt dat je denkt, grr, waarom heb ik deze film gekeken

Er was er nog éen die ik ben vergeten (zo slecht was het), vandaar nog maar wat oude die ik ook ooit ben tegengekomen: The English Patient (9 oscars, of nominaties, ik weet het niet meer) en the Royal Tennenbaums (oid) nou: vielen behoorlijk tegen

Om positief af te sluiten: gelukkig kwam ik in de afgelopen tijd ook District 9 tegen, opvallend tussen alle andere meuk. Het is een alien film.. (ep ep) maar verrassend en op een interessante manier gefilmd. En hoewel ik normaal van duidelijke eindes hou, vond ik het open einde van deze film niet eens zo erg.. 

Goed, we doen weer eens wat anders, geen vervelende alphapraatjes deze keer.. we gaan lekker ver van ons bed en hebben het lekker oppervlakkig over films… en wel over slechte films.

Wel nog even een waarschuwing.. niet voor gemenigheid en irritaties, maar voor spoilers 8D

De afgelopen tijd heb ik een aantal films gezien waarvan ik, toen ze eindelijk waren afgelopen, dacht: “wat slecht!!!” Niet eens dat de film zelf slecht was, sommige waren best leuk, vermakelijk, spannend, e.d. maar dan kwam je bij het einde en dan hadden de filmmensen opeens geen inspiratie meer (of geen geld) en dan was het opeens over op een manier waarvan je dacht… “nee, wacht, het is toch nog niet afgelopen, zwart, wat nou, oooh wat slecht..” of zoiets. Best een tegenvaller dus. Goed ik ben er inmiddels weer een aantal vergeten maar onderstaande films horen in het rijtje

the International.. superspannende film (oké ik overdrijf) redelijk spannende film over een bank. En wel over een bank die allerlei slechterikken financiert en wapens koopt blablabla. Natuurlijk is er ook een agent die de bank onderuit wil halen en er gaan mensen dood en hij is al eens van z´n onderzoek afgehaald op een lullige manier en iedereen die erover wil getuigen gaat opeens dood (verrassend) maar goed die kerel geeft natuurlijk niet op en uiteindelijk luistert ie de grote baas af (het is al even geleden dus helemaal weet ik het niet meer) en dan achtervolgt ie hem ook nog en komen ze op de daken van een paar huizen en dan wordt het echt heel spannend (not) en dan staat er opeens iemand achter hem die die bankbobo neerknalt en dan is het afgelopen… NEEEE dacht ik, wat gemeen dit is wel een heel makkelijk eind. Vette anticlimax. (het was nog wel de grote televisiepremiere, nou dan verwacht je toch meer) maar helaas.

Marie Antoinette, was ergens in de afgelopen maand ook op tv. Eigenlijk is heel de film gewoon hmmm. Misschien is het leuk als je van kostuums houdt (of fan bent van Kirsten Dunst), maar goed, ik wacht dan altijd maar van “he misschien komt er nog wat leuks”.. story in ´t kort. Ze wordt uitgehuwelijkt aan Lodewijk de 16e om de band tussen Frankrijk en Wenen oid te verbeteren. Natuurlijk slaagt het alleen maar als er een baby komt, nou ja, na veel gedoe hoera uiteindelijk een baby, is het een meisje, FaiL, nou ja, uiteindelijk komt er nog een baby en ja hoor, je raadt het al: een jongen (maar die kan ook van generaal Farson komen, maar goed, dat weet de dauphin niet) in ieder geval komen er opstanden als de belasting steeds hoger worden en dan moeten ze natuurlijk vluchten, maar dat doen ze natuurlijk niet en zij moet weg, want het is te onveilig voor haar, maar nee hoor, ze moet natuurlijk zo nodig bij haar koning blijven. Goed, het spectaculaire einde: ze rijden weg in een koets en nemen afscheid van Versaille.. Slecht slecht slecht.. echt dat je denkt, grr, waarom heb ik deze film gekeken

Er was er nog éen die ik ben vergeten (zo slecht was het), vandaar nog maar wat oude die ik ook ooit ben tegengekomen: The English Patient (9 oscars, of nominaties, ik weet het niet meer) en the Royal Tennenbaums (oid) nou: vielen behoorlijk tegen

Om positief af te sluiten: gelukkig kwam ik in de afgelopen tijd ook District 9 tegen, opvallend tussen alle andere meuk. Het is een alien film.. (ep ep) maar verrassend en op een interessante manier gefilmd. En hoewel ik normaal van duidelijke eindes hou, vond ik het open einde van deze film niet eens zo erg.. 

Toen ik vanmiddag thuis kwam lag er zomaar een envelop op mij te wachten. Ik krijg niet zoveel post en ik heb ook nog een NEE NEE sticker op m´n brievenbusklepje geplakt, dus het aantal poststukken per week valt zeg maar wel op één hand te tellen. Meestal zijn het facturen/brieven van de K°P°°N, de °N°C°, m´n verzekering of wat dan ook.. In het begin nog wat "hoera nieuwe woning" kaarten, maar dat is ook wel een beetje opgehouden (en dat is logisch ook). Maar goed, een envelop dus en niet van één van de bovengenoemde bedrijven. Gericht aan Mevrouw D. (en op de puntjes mag je dan de rest van m´n achternaam invullen). Als ik binnenkom pak ik altijd eerst de post, gooi dan m´n tas ergens op een stoel terwijl ik de envelop opengris en plof dan op de bank ofzo om de inhoud van de envelop te bekijken.. Ik lees voor:

Beste Mevrouw D.. (dat ben ik dus)

Wij willen uw aandacht vragen voor het volgende (oké wat nu? ze willen vast geld..)
Ons is ter ore gekomen dat u zich negatief uitlaat over onze organisatie. U zult begrijpen dat wij daar niet blij mee zijn… Daarom verzoeken wij u vriendelijk, doch zeer dringend om in het vervolg beter na te denken voordat u dat doet.  We weten u te vinden…  Uw (nieuwe) adres staat namelijk in ons bestand (het oude ongetwijfeld ook nog ergens, dus we weten uw ouders ook te vinden) U begrijpt wellicht dat onze organisatie schade ondervindt aan uw negatieve uitlatingen. Mensen, die voorheen eventueel nog geinteresseerd waren, zullen bij zichzelf denken "wat is dat voor organisatie" en ons niet bezoeken.. Dat is uw schuld Mevrouw D. Hebben we dat goed benadrukt? Voelt u zich al schuldig? We hebben nog wat ideeen voor u, misschien kunt u in het vervolg uw negatieve uitingen in uw dagboek noteren, of anders op uw toiletpapier schrijven en er vervolgens.. nou ja, u weet wel wat u er daarna mee kunt doen (en we bedoelen niet dat u er papieren hoedjes van moet vouwen). Op deze manier zal onze organisatie er verder geen nare gevolgen van ondervinden (en u dus ook niet mevrouw D.) Wellicht nog een tip, als we zo vriendelijk mogen zijn: misschien kunt in het vervolg wat positieve dingen over ons schrijven Mevrouw D.. Dingen waardoor de mensen gaan denken "hè, dat klinkt goed, daar wil ik wel een keer naartoe." U kunt bijvoorbeeld iets schrijven over onze overheerlijke maaltijden. Of over de onderlinge sfeer of anders misschien over hoe onze organisatie uw leven heeft veranderd (in positieve zin). Snapt u? Positieve, leuke, aantrekkelijke, grappige dingen. Niet zijken dus over puntjes en komma´tjes.. U begrijpt het wel denken wij Mevrouw D.. Denkt u anders zelf eens even 1 minuutje na over iets positiefs over onze organisatie waar u over kunt schrijven de volgende keer. Ja, heeft u iets bedacht mevrouw D? Goed, doe dan het volgende, en u kunt nu het best zo precies mogelijk onze richtlijnen volgen mevrouw D, want u weet: we weten u nog steeds te vinden… 1. Log in op internet… 2. Log in op uw weblog 3. Verontschuldig u ten diepste voor wat u de vorige keer over onze organisatie heeft geschreven. Misschien kunt u zeggen dat u handelde in een vlaag van verstandsverbijstering (persoonlijk vind ik dat een mooie zin, maar u kunt ook uw eigen woorden gebruiken Mevrouw D.) 4. Zeg iets over dat de mensen, let wel: onze potentiele bezoekers, er maar niet op moeten letten. En dan Mevrouw D., dan zegt u iets positiefs, iets heel positiefs en Mevrouw D. u zorgt er maar voor dat het positief genoeg is, want anders…

 Goed, het was fijn eens op deze manier met u te converseren Mevrouw D. Wij zijn ervan overtuigd dat u onze aanwijzingen ter harte zult nemen en dat u een boetvaardig en positief, aardig stukje schrijft over onze organisatie.. Wij kennen u namelijk een beetje…

Goed, er lag dus niet echt een brief op mijn deurmat (nééé, zit je nou gewoon tegen ons te liegen) maar aan de andere kant weet ik dus niet helemaal of dit de beste manier en plek was om m´n ongenoegen te uiten. Niet dat iemand van de betrokkenen dit leest (maar hé, dat klinkt een beetje negatief) (boetvaardig genoeg zo?) Een positief stukje (want er zijn veel positieve dingen te vertellen) volgt ongetwijfeld en er zijn er ook al velen voorgegaan… 
Al met al: ben je nog nooit naar de jeugdalpha geweest, kom dan vooral naar onze BBQ / kennismakingsavond  14 mei. Behalve dus een overheerlijke BBQ, is er gelegenheid om erachter te komen wat wij doen, is er een stukje cabaret en een goede band… Heb je vragen, reageer dan vooral!

Toen ik vanmiddag thuis kwam lag er zomaar een envelop op mij te wachten. Ik krijg niet zoveel post en ik heb ook nog een NEE NEE sticker op m´n brievenbusklepje geplakt, dus het aantal poststukken per week valt zeg maar wel op één hand te tellen. Meestal zijn het facturen/brieven van de K°P°°N, de °N°C°, m´n verzekering of wat dan ook.. In het begin nog wat "hoera nieuwe woning" kaarten, maar dat is ook wel een beetje opgehouden (en dat is logisch ook). Maar goed, een envelop dus en niet van één van de bovengenoemde bedrijven. Gericht aan Mevrouw D. (en op de puntjes mag je dan de rest van m´n achternaam invullen). Als ik binnenkom pak ik altijd eerst de post, gooi dan m´n tas ergens op een stoel terwijl ik de envelop opengris en plof dan op de bank ofzo om de inhoud van de envelop te bekijken.. Ik lees voor:

Beste Mevrouw D.. (dat ben ik dus)

Wij willen uw aandacht vragen voor het volgende (oké wat nu? ze willen vast geld..)
Ons is ter ore gekomen dat u zich negatief uitlaat over onze organisatie. U zult begrijpen dat wij daar niet blij mee zijn… Daarom verzoeken wij u vriendelijk, doch zeer dringend om in het vervolg beter na te denken voordat u dat doet.  We weten u te vinden…  Uw (nieuwe) adres staat namelijk in ons bestand (het oude ongetwijfeld ook nog ergens, dus we weten uw ouders ook te vinden) U begrijpt wellicht dat onze organisatie schade ondervindt aan uw negatieve uitlatingen. Mensen, die voorheen eventueel nog geinteresseerd waren, zullen bij zichzelf denken "wat is dat voor organisatie" en ons niet bezoeken.. Dat is uw schuld Mevrouw D. Hebben we dat goed benadrukt? Voelt u zich al schuldig? We hebben nog wat ideeen voor u, misschien kunt u in het vervolg uw negatieve uitingen in uw dagboek noteren, of anders op uw toiletpapier schrijven en er vervolgens.. nou ja, u weet wel wat u er daarna mee kunt doen (en we bedoelen niet dat u er papieren hoedjes van moet vouwen). Op deze manier zal onze organisatie er verder geen nare gevolgen van ondervinden (en u dus ook niet mevrouw D.) Wellicht nog een tip, als we zo vriendelijk mogen zijn: misschien kunt in het vervolg wat positieve dingen over ons schrijven Mevrouw D.. Dingen waardoor de mensen gaan denken "hè, dat klinkt goed, daar wil ik wel een keer naartoe." U kunt bijvoorbeeld iets schrijven over onze overheerlijke maaltijden. Of over de onderlinge sfeer of anders misschien over hoe onze organisatie uw leven heeft veranderd (in positieve zin). Snapt u? Positieve, leuke, aantrekkelijke, grappige dingen. Niet zijken dus over puntjes en komma´tjes.. U begrijpt het wel denken wij Mevrouw D.. Denkt u anders zelf eens even 1 minuutje na over iets positiefs over onze organisatie waar u over kunt schrijven de volgende keer. Ja, heeft u iets bedacht mevrouw D? Goed, doe dan het volgende, en u kunt nu het best zo precies mogelijk onze richtlijnen volgen mevrouw D, want u weet: we weten u nog steeds te vinden… 1. Log in op internet… 2. Log in op uw weblog 3. Verontschuldig u ten diepste voor wat u de vorige keer over onze organisatie heeft geschreven. Misschien kunt u zeggen dat u handelde in een vlaag van verstandsverbijstering (persoonlijk vind ik dat een mooie zin, maar u kunt ook uw eigen woorden gebruiken Mevrouw D.) 4. Zeg iets over dat de mensen, let wel: onze potentiele bezoekers, er maar niet op moeten letten. En dan Mevrouw D., dan zegt u iets positiefs, iets heel positiefs en Mevrouw D. u zorgt er maar voor dat het positief genoeg is, want anders…

 Goed, het was fijn eens op deze manier met u te converseren Mevrouw D. Wij zijn ervan overtuigd dat u onze aanwijzingen ter harte zult nemen en dat u een boetvaardig en positief, aardig stukje schrijft over onze organisatie.. Wij kennen u namelijk een beetje…

Goed, er lag dus niet echt een brief op mijn deurmat (nééé, zit je nou gewoon tegen ons te liegen) maar aan de andere kant weet ik dus niet helemaal of dit de beste manier en plek was om m´n ongenoegen te uiten. Niet dat iemand van de betrokkenen dit leest (maar hé, dat klinkt een beetje negatief) (boetvaardig genoeg zo?) Een positief stukje (want er zijn veel positieve dingen te vertellen) volgt ongetwijfeld en er zijn er ook al velen voorgegaan… 
Al met al: ben je nog nooit naar de jeugdalpha geweest, kom dan vooral naar onze BBQ / kennismakingsavond  14 mei. Behalve dus een overheerlijke BBQ, is er gelegenheid om erachter te komen wat wij doen, is er een stukje cabaret en een goede band… Heb je vragen, reageer dan vooral!

[WAARSCHUWING: hier volgt weer een lichtelijk kritisch stukje, heb je geen zin in gezijk, skip dan deze week, kijk HIER en kom volgende week weer terug]

Ik voelde me een beetje als Jona toen die op z´n berg onder de boom zat te wachten tot Nineve vernietigd werd.. Met de grond gelijk gemaakt ofzo, een soort Sodom en Gomorra de tweede. Wat zou er gaan gebeuren. Vol verwachting zat hij daar met een biertje in de schaduw van die boom te wachten en te wachten.. Maar er gebeurde niets.. En dat is eigenlijk ook het enige wat in de twee verhalen overeen kwam. Voor de mensen die er niets meer van snappen (ik begrijp het) leg ik het even uit… Ik zat niet net als Jona op een berg te wachten tot er onheil en rampspoed uit de hemel zou vallen (of gewoon enorme hagelstenen of rotsblokken of vuurzuilen) en er iets vernietigd zou worden. Het ging meer als volgt:

Elke zaterdagavond hebben we alpha en voordat het feest kan beginnen moeten er eerst nog wat dingen goedgezet en geregeld worden. Tafels en stoelen moeten zo komen staan dat we eraan kunnen eten en in de zaal waar de spreker wat gaat zeggen moeten de stoelen in rijen komen staan. Dat doen we dus altijd netjes om 16:45, zodat we om 17:00 met de leiding kunnen beginnen.. En dus doe ik dat altijd netjes en de andere mensen lopen wel mee en doen het ook en dan staat alles netjes klaar, maar eigenlijk zijn het meestal, vaak dezelfde mensen. Vanavond had ik, bij wijze van experiment met mezelf afgesproken, dat ik niets zou zeggen en dat ik ook niets zou doen zonder dat iemand dat zou vragen.

En dus zat ik heerlijk in de zon.. wat hou ik daarvan.. en er kwamen nog wat mensen aan en nog een paar en we stonden gezellig te kletsen buiten en daar zat ik dan op mijn berg onder de boom en ik zat te wachten en te wachten en ik wat zag ik.. er gebeurde niets… Niemand zei "zullen we even de tafels klaarzetten.", niemand zei "Hé joh, het is al bijna vijf uur, misschien moeten we nog wat doen." Tot uiteindelijk om vijf uur de persoon die er het meest bij gebaat is dat de spullen goeed staan eraan kwam en zich afvroeg waarom er nog niets stond. (en dan voel ik me lullig dat het nog niet gebeurd is, omdat ik weet wat er moet gebeuren en me misschien gewoon te verantwoordelijk voel) En dan slaat het uiteindelijk natuurlijk helemaal nergens op en is het binnen 3 minuten (ik overdrijf) gebeurd en is alles wel prima, maar goed, waarom zegt niet gewoon iemand anders, "hé, laten we eerst met z´n allen binnen 3 minuten effe de spullen goed zetten en dan nog even buiten staan enzo!" 

Frustratie, frustratie. ik voel me soms zo´n enorme zeikerd, "oh ja, daar komt ze weer met dat gezeur van "We beginnen te laat", "Het begint toch om 7 uur", "Zorg ervoor dat het geregeld wordt", "Iedereen heeft die lijst toch in ´n mail gehad, waarom heb je die dan niet meer", enzovoorts" Ik weet het ook niet meer. Aan de ene kant stelt het helemaal niets voor, en aan de andere kant ook niet, maar in m´n hoofd kan ik het niet laten om het op te merken, kan ik niet laten om het te zeggen en vind ik het de laatste tijd lijkt het wel steeds een beetje frustrerender om te zien hoe er soms dingen versloffen en vertroebelen. Misschien is het me gewoon teveel waard….

[WAARSCHUWING: hier volgt weer een lichtelijk kritisch stukje, heb je geen zin in gezijk, skip dan deze week, kijk HIER en kom volgende week weer terug]

Ik voelde me een beetje als Jona toen die op z´n berg onder de boom zat te wachten tot Nineve vernietigd werd.. Met de grond gelijk gemaakt ofzo, een soort Sodom en Gomorra de tweede. Wat zou er gaan gebeuren. Vol verwachting zat hij daar met een biertje in de schaduw van die boom te wachten en te wachten.. Maar er gebeurde niets.. En dat is eigenlijk ook het enige wat in de twee verhalen overeen kwam. Voor de mensen die er niets meer van snappen (ik begrijp het) leg ik het even uit… Ik zat niet net als Jona op een berg te wachten tot er onheil en rampspoed uit de hemel zou vallen (of gewoon enorme hagelstenen of rotsblokken of vuurzuilen) en er iets vernietigd zou worden. Het ging meer als volgt:

Elke zaterdagavond hebben we alpha en voordat het feest kan beginnen moeten er eerst nog wat dingen goedgezet en geregeld worden. Tafels en stoelen moeten zo komen staan dat we eraan kunnen eten en in de zaal waar de spreker wat gaat zeggen moeten de stoelen in rijen komen staan. Dat doen we dus altijd netjes om 16:45, zodat we om 17:00 met de leiding kunnen beginnen.. En dus doe ik dat altijd netjes en de andere mensen lopen wel mee en doen het ook en dan staat alles netjes klaar, maar eigenlijk zijn het meestal, vaak dezelfde mensen. Vanavond had ik, bij wijze van experiment met mezelf afgesproken, dat ik niets zou zeggen en dat ik ook niets zou doen zonder dat iemand dat zou vragen.

En dus zat ik heerlijk in de zon.. wat hou ik daarvan.. en er kwamen nog wat mensen aan en nog een paar en we stonden gezellig te kletsen buiten en daar zat ik dan op mijn berg onder de boom en ik zat te wachten en te wachten en ik wat zag ik.. er gebeurde niets… Niemand zei "zullen we even de tafels klaarzetten.", niemand zei "Hé joh, het is al bijna vijf uur, misschien moeten we nog wat doen." Tot uiteindelijk om vijf uur de persoon die er het meest bij gebaat is dat de spullen goeed staan eraan kwam en zich afvroeg waarom er nog niets stond. (en dan voel ik me lullig dat het nog niet gebeurd is, omdat ik weet wat er moet gebeuren en me misschien gewoon te verantwoordelijk voel) En dan slaat het uiteindelijk natuurlijk helemaal nergens op en is het binnen 3 minuten (ik overdrijf) gebeurd en is alles wel prima, maar goed, waarom zegt niet gewoon iemand anders, "hé, laten we eerst met z´n allen binnen 3 minuten effe de spullen goed zetten en dan nog even buiten staan enzo!" 

Frustratie, frustratie. ik voel me soms zo´n enorme zeikerd, "oh ja, daar komt ze weer met dat gezeur van "We beginnen te laat", "Het begint toch om 7 uur", "Zorg ervoor dat het geregeld wordt", "Iedereen heeft die lijst toch in ´n mail gehad, waarom heb je die dan niet meer", enzovoorts" Ik weet het ook niet meer. Aan de ene kant stelt het helemaal niets voor, en aan de andere kant ook niet, maar in m´n hoofd kan ik het niet laten om het op te merken, kan ik niet laten om het te zeggen en vind ik het de laatste tijd lijkt het wel steeds een beetje frustrerender om te zien hoe er soms dingen versloffen en vertroebelen. Misschien is het me gewoon teveel waard….